Analiza niezawodności systemu komunikacji miejskiej na przykładzie komunikacji zbiorowej miasta Wrocław cd.

1. MODEL

1.1. Założenia wstępne

1. badając model grupa mierzy poziom usługi dostarczanej przez przewoźnika jako stosunek ilości zrealizowanych kursów do wszystkich kursów w ciągu dnia.
2. za niezrealizowany kurs przyjmuje się taki, który został wykonany w czasie o jedną minutę krótszym, bądź o trzy minuty dłuższym od czasu zaplanowanego na kurs.
3. jako kurs grupa przyjęła pokonanie trasy przez pojazd z pętli pierwszej na pętlę drugą i z powrotem.
4. badanie przeprowadzone jest na 91 dniach z każdej pory roku, co w sumie daje 364 dni, czyli prawie pełny rok.

1.2. Schemat modelu

Jako model komunikacji miejskiej grupa przyjęła szeregowo połączone elementy: KIEROWCA-AUTOBUS-JEZDNIA-KORKI w przypadku transportu autobusowego oraz MOTORNICZY-TRAMWAJ-TOROWISKO-TRAKCJA-KORKI. w przypadku transportu tramwajowego. Poszczególne elementy mają również swoje zastępstwa umożliwiając w ten sposób naprawienie wadliwego „elementu”. Jedynie KORKI nie mogą być niczym zastąpione, gdyż nie ma możliwości bezpośrednio wpływać na sytuację na drodze. Jest jednak, jak się później okaże, pośredni sposób zmiany tego parametru. Przyjęty model schematycznie przedstawiony jest na Rysunku 1.



Górna linia przedstawionego modelu reprezentuje podstawowe elementy systemu, dolna jest reprezentacją elementów zapasowych.