Analiza niezawodności systemu komunikacji miejskiej na przykładzie komunikacji zbiorowej miasta Wrocław cd.

2. MATLAB

2.1. Tabele prawdopodobieństw

Na podstawie materiałów otrzymanych od Centrali Ruchu MPK Wrocław Sp. z o.o. w postaci dziennych raportów z wyjazdów tramwajów i autobusów oraz faksów przesyłanych przez tę jednostkę do ZDiK Wrocław Sp. z o.o. stworzone zostały uproszczone tabele prawdopodobieństw niezawodności elementów badanego systemu, które opisywały tzw. Wektor Podstawowy. Tabela 1. przedstawia jedną z tabel prawdopodobieństw dla Wektora Podstawowego.

	6.30-9.00	9.00-14.30	14.30-17.00	17.00-6.30
autobus	88%	99,93%	90%	99,98%
tramwaj	92%	99,91%	93%	99,98%

2.2. Wektory symulacyjne

Na potrzeby generacji zbiorów danych badających model wyznaczonych zostało czternaście wektorów operujących na tabelach prawdopodobieństw Wektora Podstawowego. Przykładowe wektory wykorzystane w symulacji: w7 – utrzymanie sprawności taboru na poziomie 90,00% w12 – przejezdność przez korki oraz trasa równe 100,00% - mamy wszystkie trasy wydzielone (nie stoimy w korkach – pośrednia metoda realizowania zastępstwa dla elementu KORKI) oraz drogi i torowiska są niezniszczalne

2.3. Program

W etapie symulacji napisany został program w środowisku MatLab generujący zbiory danych dla zadanych wektorów, zapisujący te dane do plików, celem późniejszej obróbki statystycznej oraz wykreślający charakterystyki obrazujące poziom usługi transportu autobusowego oraz tramwajowego w poszczególnych dniach symulacji, średnią wartość tych poziomów, oraz próg krytyczny ustalony na poziomie 95%.

W programie tworzona jest czterowierszowa macierz A, której wiersze odpowiadają elementom podstawowym modelu komunikacji autobusowej, oraz pięciowierszowa macierz T, której wiersze odpowiadają elementom podstawowym modelu komunikacji tramwajowej. Liczba kolumn w tych macierzach reprezentuje liczbę symulowanych kursów komunikacyjnych w jednym dniu życia modelu.

Do generacji danych w macierzach A i T wykorzystana została funkcja binornd() przyjmująca jako parametry wartość (0 lub 1) oraz prawdopodobieństwo z jakim dana wartość ma się pojawiać (dwumianowa dystrybuanta). Następnie generowane były wektory kolumnowe z macierzy A i T, jako iloczyny logiczne wierszy w poszczególnych kolumnach. Następnie sumowane były wartości TRUE (jedynki) odpowiadające zrealizowanym kursom w danym dniu i wartości te dzielone były przez ilość symulowanych kursów odpowiednio dla autobusów i tramwajów. Ilorazy te jako wartości procentowe wpisywane były w kolejne kolumny jednowierszowych wektorów poziomów usługi komunikacyjnej dla autobusów i tramwajów w kolejnych dniach symulacji modelu. Na podstawie tych wartości wykreślane były wykresy.