Brak jest w miarę udokumentowanych wyników badań, które w sposób jednoznaczny wykazałyby sposób rozwiązania. Analiza wykazuje jednak, iż jednym z warunków użycia hydroksyapatytu jest obniżenie jego twardości oraz kruchości. Prowadzone są badania nad włączaniem kolagenu czyniąc strukturę hydroksyapatytu podobną do struktury kości. Alternatywnym rozwiązaniem wydawały się być warstwy węgla pyrolitycznego- diamentu nanokrystalicznego. Niestety diament jest zbyt twardy i za mało odporny na ścieranie. Z analizy wynika, iż optymalnym rozwiązaniem będą implanty ze stopów tytanu z dodatkiem Ta oraz Nb pokryte warstwą tlenku tytanu z ukształtowaniem pór otwartych o odpowiednich wielkościach w zależności od rodzaju implantu oraz jakości tkanki kostnej. Duże nadzieje pokładane są w warstwach nakładanych techniką Zol-Żel, w tym z udziałem kostnopodobnego hydroksyapatytu lub tlenków metali. W rezultacie otrzymywane są warstwy o większej elastyczności i zmniejsza się podatność warstwy na kruche pękanie. Badania idą w kierunku badania interakcji na próbkach oraz testów wytrzymałości na ścinanie, rozciąganie i zginanie.
Autor: Monika Stefańska
LITERATURA
[1] BĘDZIŃSKI R., Biomechanika inżynierska. Zagadnienia wybrane, Wrocław, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 1997, 13-70.
[2] BĘDZIŃSKI R., Relacje tkanka-implant, Inżynieria Biomateriałów, 2002, 131-136.
[3] HUTMACHER D.W., Scaffolds in tissue engineering bone and cartilage, Biomaterials 21, 2000, 2529-2543.
[4] JAEGERMANN Z., KARAŚ J., MICHAŁOWSKI S., Struktury porowate materiałów ceramicznych na nośniki żywych komórek do stosowania w inżynierii tkankowej, Inżynieria Biomateriałów, 2002, 12-14.
[5] KUTZ M., Standard handbook of biomedical enineering and design, USA, The McGraw-Hill Com-panies, 2003, 15.1-15.22.
[6] MARCINIAK J., Biomateriały, Gliwice, Wyd. Politechniki Śl. 2002, 1-423
[7] MATSUNO H., YOKOYAMA A.,WATARI F., UO M., KAWASAKI T.,Biocompatibility and osteogenesis of refractory metal implants, titanium, hafnium, niobium, tantalum and rhenium, Bio-materials 22, 2001, 1253-1262.
[8] PAMUŁA E., BŁAŻEWICZ M., BUCZYŃSKA J., CZAJKOWSKA B., DOBRZYŃSKI P., BERO M., Bioresorbowalne porowate podłoża dla inżynierii tkankowej z kopolimeru glikolidu z l-lakty-dem: wpływ mikrostruktury na osteoblasty in vitro, Inżynieria Biomateriałów, 2002, 95-99.
[9] POLAK B., FABIANOWSKI W., LEWANDOWSKA-SZUMIEŁ M., Wzrost i różnicowanie komó-rek kostnych na modyfikowanych podłożach polimerowych, Inżynieria Biomateriałów, 2002, 108-110,
[10] edited by YUEHUEI H. AN, DRAUGHN R.A, Mechanical Testing of Bone-Implant interface, CRC Press LLC, 2000, MCKOY B.E., YUEHUEI H. AN, FRIEDMAN R.J., Factors affecting the strength of the bone-implant interface, 439-461.