Spektrofotometryczne badanie oddziaływania kwercetyny z fenylkiem cyny

Abstract

Kwercetyna to bioaktywny flawonoid znajdujący się w roślinach np. w łusce cebuli, jabłkach i tytoniu. Bioflawonoidy należą do nielicznych substancji, które wiążą się z pierwiastkami oraz związkami toksycznymi. Substancje te bronią rośliny przed pasożytami, a także mikroorganizmami. Istnieją przesłanki mówiące o terapeutycznych właściwościach tej substancji. W pracy przedstawimy wyniki badania oddziaływania kwercetyny z pochodną cyny. Wykorzystany w badaniach fenylek cyny (Ph2SnCl2), charakteryzuje się dużą toksycznością. Substancja ta zawiera grupę fenylową, będącą rodnikiem arylowym, tzw. wolnym rodnikiem. Wolne rodniki, z uwagi na niesparowany elektron na zewnętrznej powłoce, dążąc do przyłączenia lub oddania elektronu wykazują dużą aktywność chemiczną, utleniając związki, z którymi mają kontakt. Naszym celem, było zbadanie oddziaływania kwercetyny z fenylkiem cyny. Kwercetynę miareczkowano fenylkiem cyny, przy wykorzystaniu spektroskopii absorpcyjnej. Badania przeprowadzone zostały w środowisku metanolu. Zaobserwowane zmiany widma absorpcyjnego kwercetyny po reakcji z fenylkiem cyny.
Autor: Anna Zań

1. WSTĘP

Związki flawonowe zwane flawonoidami występują powszechnie w świecie roślinnym. Wykazują one szereg właściwości profilaktycznych. Związki te wykazują właściwości chelatujące jony metali (Fe2+, Fe3+, Cu2+). Kwercetyna należy do substancji , które dzięki wspomnianym właściwościom usuwają toksyczne pierwiastki z organizmu. Wykazano, że flawonoidy chronią przed działaniem wolnych rodników, wysoce reaktywnych związków zawierających niesparowany elektron [9]. Ponadto, związki te mogą działać jako antyutleniacze, zmniejszają m.in. utlenianie LDL [7]. Poniżej przedstawiony został schemat budowy chemicznej kwercetyny.



Związki metaloorganiczne znalazły zastosowania w niektórych dziedzinach przemysłu oraz rolnictwa. Następstwem czego, pochodne metali tj. cyny, ołowiu rozpowszechniły się w środowisku człowieka. Z uwagi na wysoką toksyczność związki te uważane są za substancje mające ujemny wpływ na środowisko. Stanowią one zagrożenie dla naturalnego środowiska a także zwierząt i ludzi. Związki te wykazują także wysoką reaktywność. Badania nad dwufenylkiem cyny wykazały, iż ma on wpływ na własności mechaniczne błon komórkowych, zwiększa przepuszczalność błon przez co zwiększa podatność błon na czynniki degradujące. Poniżej znajduje się schemat struktury chemicznej pochodnej cyny, dwufenylku cyny.