Dehydratacja uwodnionych kryształów siarczanu (vi) miedzi (ii) w polu mikrofal

Abstract

Autorzy przeprowadzili analizę literaturową i eksperymentalną dotyczącą oddziaływania mikrofal na cząsteczki wody zawarte w sieci krystalicznej. Przedmiotem badań była próbka CuSO4  5H2O poddana działaniu pola mikrofal o mocy 800W i częstotliwości 2.45 GHz. Czas do-świadczenia wyniósł 65 min. Skład próbki w poszczególnych etapach określono na podstawie pomiaru zawartości miedzi. Porównywano masę próbki z masą, jaką miałby czysty CuSO4 zawierający tyle samo miedzi. Różnica tych mas pozwalała określić ilość wody w próbce.
Autorzy: Anita OSKWAREK, Michał ŁUPIŃSKI

1. SIARCZAN (VI) MIEDZI (II)

1.1. STRUKTURA KRYSTALICZNA CuSO4x5H2O

Siarczan miedzi jest to biała substancja w stanie stałym, bardzo silnie higroskopijna o temperaturze topnienia 560 st.C i rozkładu 650 st. C.

Najbardziej znaną odmianą hydratu miedzi jest pięciowodny hydrat CuSO4x5H2O.

W sieci krystalicznej CuSO4x5H2O tworzy dwa tetraedry sklejone podstawami, z których jeden zawiera w centrum jon Cu2+ a drugi SO42-. Wierzchołkami tak powstałej bryły są cząsteczki wody.