Z opisanych badań wynika, że czujnikiem najlepiej nadającym się do konstrukcji monitora oddechu niemowlęcia jest akcelerometr. Decydująca okazała się tu możliwość kontroli pracy serca i wykrywania bezdechu typu obturacyjnego.
Pozostałe sensory, pomimo zdolności do rejestracji ruchów symulatora oddechu oraz małej wrażliwości na drgania otoczenia, nie są pozbawione wad. W przypadku czujnika pojemnościowego podstawowy problem stanowi duży rozmiar, dla czujnika wykorzystującego prądu wirowe – wysoki koszt produkcji związany z napyleniem matrycy cewek, konieczność zastosowania skomplikowanego układu przetwarzania umożliwiającego analizę zmian amplitudy sygnałów pochodzących z wielu cewek oraz duży pobór prądu, niekorzystny przy bezpiecznym zasilaniu bateryjnym.
Autor: Nina BANIA
LITERATURA
[1] LINTI C., HORTER H., ÖSTERREICHER P., PLANCK H., Sensory baby vest for the monitoring of infants, Proceedings of the International Workshop on Wearable and Implementable Body Sensor Networks 2006, Washington, IEEE Computer Society, 2006, 135–137.
[2] SZCZAPA J., TWAROWSKA I, Zaburzenia oddychania, Neonatologia, Łozińska D, Twarowska I. (red), Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1993, 127–128.
[3] SZCZAPA J., Choroby układu oddechowego, Neonatologia, Szczapa J. (red), Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000, 160–165.
[4] http://www.babymonitor.pl, 22 marca 2008
[5] http://www.babysense.com.pl/sids.html, 22 marca 2008
[6] http://www.freepatentsonline.com/4146885.html, 22 marca 2008
[7] http://www.freepatentsonline.com/4350166.html, 22 marca 2008
[8] http://www.freepatentsonline.com/7037272.html, 22 marca 2008
[9] http://www.nutricia.com.pl/apis/sids/rekomendacje.pdf, 22 marca 2008
[10] http://www.respisense.com/en/demos.php, 22 marca 2008