Pod koniec XIX wieku, po ponad dziewięciuset latach istnienia i rozwoju dzięki ludzkiej pomysłowości i kreatywności, czarny proch ustąpił miejsca prochom bezdymnym. Jednak przez te wszystkie stulecia był to jedyny materiał wybuchowy używany zarówno do miotania pocisków jak i kruszenia skał. Ograniczenia technologiczne zmusiły człowieka, do zróżnicowania zastosowań prochu w wielu dziedzinach. Czy to się udało? Skoro tak długo proch strzelniczy znalazł się w naszych arsenałach, czy magazynach kopalń, możemy stwierdzić, że tak. Mimo wielu niedoskonałości, jak wydzielanie dużych ilości gęstego i gryzącego dymu lub stosunkowo małej sile wybuchu, czarny proch wpłynął na rozwój wielu dziedzin nauk i ogólnoświatowy postęp technologiczny. Jakim materiałem był czarny proch? Zasługuje na nasz zachwyt i pochwałę, czy raczej na krytykę? Każde znaczące odkrycie naukowe może pociągnąć za sobą pozytywne bądź negatywne skutki. Wszystko zależy od tego, jacy ludzie będą kontynuować dzieło i w jakim kierunku skierowane są ich działania.
Jak wyglądałby świat, gdyby proch używano wyłącznie w sztucznych ogniach? Jak wyglądałby świat, gdyby Turcy nie wykorzystali go w zdobywaniu Bizancjum? Wreszcie, jak wyglądałby świat, gdyby nikt prochu strzelniczego nie wynalazł? Odpowiedzi na te pytania pozostaną zagadką.
Autor: Tomasz MILLER
LITERATURA
[1] BROWN, G. I., Historia materiałów wybuchowych, Warszawa, Książka i Wiedza, 2001, 11-12, 24-25, 31-32, 34, 36-37, 64-65, 72-80, 90-95, 97, 107, 112, 308
[2] GEISS, I., Dzieje Świata. Daty i konteksty historii powszechnej, Katowice, Książnica, 1997, 147-149
[3] http://en.wikipedia.org/wiki/Black_powder#Black_powder, 21 marca 2008
[4] http://en.wikipedia.org/wiki/Inventions_in_the_Islamic_world#Military_technology, 21 marca 2008