Model opisu hybrydyzacji specyficznej i niespecyficznej w zagadnieniu estymacji bezwzględnego stężenia transkryptów mRNA cd.

3. Wnioski

Poprzedni rozdział uwidacznia przewagę modelu wykładniczego. Należy jednak wspomnieć o istotnej i jak na razie jedynej wadzie tego modelu, otóż został on zaproponowany na podstawie obserwacji danych i nie ma on znanego dziś fizycznego uzasadnienia, niemniej pozwala na jednostajnie dokładniejsze szacunki stężenia transkryptów, przez co staje się bezkonkurencyjny.

Praca ta otwiera wiele możliwości dalszych badań, z najistotniejszych z punktu widzenia zastosowań wymieńmy dwie: sprawdzenie czy współczynniki i C zależą od typu stosowanej mikromacierzy, oraz sprawdzenie jak znajomość rzeczywistych stężeń wpływa na poprawę mocy procesu testowania hipotezy o zmianie intensywności pomiędzy różnymi eksperymentami mikromacierzowymi.

Dodamy jeszcze, że opisywany algorytm zdobył uznanie i jest już dziś wykorzystywany do analiz w ośrodku Biochemii PAN w Poznaniu, a w najbliższym czasie będzie wykorzystywany w szeregu innych ośrodków w kraju i za granicą.

Autorzy: Karolina Pogrzebska, Przemysław Biecek

LITERATURA
[1] HEKSTRA Doeke, TAUSSIG Alexander, MAGNESCO Marcelo, NAEF Felix, Absolute mRNA concentrations from sequencespecific calibration of oligonucleotide arrays. Nucleic Acids Research, Vol. 31 No. 7 2002
[2] BIECEK Przemysław, Wykrywanie zmian w ekspresji genów za pomocą skanów mikromacierzy, Wrocław, Oficyna Wydawnicza PWr, 2003