Monitoring zanieczyszczeń powietrza no2 i so2 w wybranych regionach miasta krakowa z zastosowaniem próbników Amaya – Krochmala

Abstract

Celem przeprowadzonych badań było oznaczenie zawartości średniodobowych stężeń NO2 i SO2 w powietrzu w Krakowie, w wybranych punktach, podczas okresu grzewczego. Do monitoringu zanieczyszczeń użyto próbników Amaya – Krochmala (czas ekspozycji: 49 dni, na przełomie stycznia i lutego w 2007 roku). Na terenie Krakowa zaprojektowano sieć punktów pomiarowych, w których w ciągu kilku lat eksponowano próbniki pasywne. Tereny objęte badaniami to m.in.: Plac Szczepański oraz al. Krasińskiego (okolice stacji monitoringowej). Wyniki tych badań są przydatne do oceny ekspozycji budynków na zanieczyszczenia ciepłownicze i motoryzacyjne. Przeprowadzone badania wykazały istotną funkcję ochronną, jaką pełni zieleń miejska. Przewidujemy kontynuację badań prowadzonych w okresie wegetacyjnym.
Autorzy: Anna WALUS, Arkadiusz ZAWITKOWSKI

1.WSTĘP

Zanieczyszczenie powietrza to gazy oraz aerozole (cząstki stałe i ciekłe unoszące się w powietrzu), które zmieniają naturalny skład powietrza atmosferycznego. Mogą one być szkodliwe dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, a także niekorzystnie wpływać na glebę, wody i inne elementy środowiska przyrodniczego.

Ze względu na pochodzenie wyróżnia się dwa typy zanieczyszczeń powietrza:
-naturalne – pochodzą z wybuchów wulkanów, pożarów lasów, ale są to także drobinki soli z rozbryzgów wody morskiej, pył kosmiczny i pyłki roślin oraz inne substancje pochodzące z naturalnych źródeł, np. bagien. Zanieczyszczenia te pojawiały się w atmosferze prawie od początku jej istnienia i nie wywoływały większych szkód w środowisku naturalnym;
-antropogeniczne - spowodowane przez działalność ludzi, pochodzą z wielu źródeł. Są to np. dymy z kominów domów i fabryk, spaliny samochodowe, rolnictwo, spalanie węgla, ropy i gazów elektrociepłowniach, górnictwo czy składowanie odpadów [1]. W każdym mieście zarówno główne źródła emisji, jak też główne zanieczyszczenia powietrza mogą być różne. Zależy to od takich czynników jak: rodzaj przemysłu zlokalizowanego w danym mieście, intensywność ruchu drogowego, systemy grzewcze stosowane w budynkach itd. Dla przykładu Kraków zamieszkany jest przez ok. 760 tys. mieszkańców, posiada rozwinięty przemysł ciężki (huta stali, duża elektrociepłownia) i intensywny ruch uliczny. Przemysł dostarcza prawie całą emisję SO2, natomiast NO2 w głównej mierze pochodzi ze spalania paliw (transport)[5].