Ocena maksymalnych gęstości ładunku

Abstract

Tkanina jest kompozytem niejednorodnym składającym się z polimeru lub kilku różnych polimerów rozproszonych w powietrzu. W przypadku tkanin z wątkiem i osnową z różnych polimerów, o różnych własnościach elektrostatycznych mogą występować wyładowania powierzchniowe. Szczeliny powietrza, naturalne w strukturze tkaniny, mogą być słabymi punktami w sensie wytrzymałości elek-trycznej tkaniny. W nich rozwija się wyładowanie. Przy wysokich - granicznych gęstościach ładunku może dochodzić do wyładowań w kierunku normalnym do płaszczyzny tkaniny ułożonej na metalowej płycie (w szczelinach powietrznych) lub w kierunku stycznym – między wysepkami ładunku a przewodzącymi włóknami lub wysepkami.

W referacie zostanie omówiony wpływ grubości, rozmiarów kanalików powietrza oraz szerokości nitek badanych tkanin na możliwość zdeponowania maksymalnych wartości gęstości ładunku na ich powierzchni.
Autor: Henryk PAŁYS

1. WSTĘP

Ładunek elektrostatyczny na powierzchni izolowanej jest zwykle uważany za niepożądane zjawisko. W wielu zastosowaniach takich jak przemieszczanie tekstyliów, papieru, filmów polimerowych czy materiałów plastikowych, nadmiar zbędnych ładunków może powodować, że materiał będzie przyczepiał się do powierzchni uziemionej i innych uziemionych obiektów, oraz będzie zachowywał się w nieregularny sposób. Nadmiar ładunku na powierzchni izolowanej może prowadzić np. do wyładowania elektrostatycznego w obszarach, gdzie nagromadzony jest sprzęt elektronicznych i w pracowniach produkujących półprzewodniki prowadząc do przedwczesnego defektu urządzenia elektronicznego. [1–5] Istnieje jednak kilka zastosowań, w których ładunek na powierzchni izolowanej jest pożądany. Klasycznym przykładem jest kserokopiarka. Wśród innych zastosowań na uwagę zasługują procesy polimeryzacji w wyładowaniu koronowym, elektrostatyczne wiązanie arkuszy czy też zastosowania obserwowane w niektórych typach rozpylaczy elektrostatycznych [3]. Pozytywne zastosowania ładunku na powierzchni izolowanej stają się punktem wyjścia do określenia jak duże wartości gęstości ładunku można zdeponować na tkaninach.