Symulacja procesu oczyszczania tlenku propylenu ze szczególnym uwzględnieniem węzła destylacji cd.

Sobota, 14 marca

2. CEL I ZAKRES PRACY

Zakres pracy obejmował przeprowadzenie symulacji pracy głównej kolumny destylacyjnej oraz współpracujących z nią aparatów pomocniczych, przy zastosowaniu programu CHEMCAD firmy Chemstations. Celem pracy było sprawdzenie możliwości pracy kolumny przy zwiększonym obciążeniu, stwierdzenie możliwości zastosowania innego rodzaju wypełnienia w celu zwiększenia przepustowości kolumny, analiza działania wymienników ciepła przy zmiennych warunkach pracy oraz próba zastosowania innego medium chłodzącego.
3. OPIS ROZPATRYWANEGO UKŁADU
Uproszczony schemat analizowanego węzła przedstawiono na rysunku 1.

Rysunek 1. Uproszczony schemat rozpatrywanego węzła. K-103 – kolumna destylacyjna; E-104/1-4, E-105 – skraplacze; P-110 – pompa

Opary zanieczyszczonego tlenku propylenu opuszczające kolumnę wstępnej destylacji, stanowią strumień zasilający (1) dolną część głównej kolumny destylacyjnej K–103. Wytworzone w kolumnie K-103 opary, zawierające tlenek propylenu i propylen (2), kierowane są do baterii skraplaczy E-104/1-4 schładzanych przy użyciu wody obiegowej (5) celem wykroplenia.. Nie wykroplone opary (7), kierowane są do skraplacza E-105 chłodzonego glikolem (9). Skropliny ze skraplaczy (8) i (12) są mieszane i zawracane są na szczyt kolumny destylacyjnej K-103. Pożądany produkt (tlenek propylenu), zawierający niewielkie ilości zanieczyszczeń w postaci wody i propylenu, odbierany jest jako strumień boczny(3).

W tabeli 1 przedstawiono dane pomiarowe charakteryzujące rozpatrywany układ.

Tabela 1. Dane dotyczące strumieni wchodzących w skład rozpatrywanego węzła.

Tabela 1 c.d. 1 – strumień zasilający kolumnę K-103; 2 – opary kolumny K-103 kierowane do baterii skraplaczy E-104; 3 – strumień tlenku propylenu; 4 – ciecz wyczerpana kierowana do kolumny K-103A; 5 – woda chłodząca kierowana do baterii skraplaczy E-104; 6 – woda chłodząca odprowadzana z baterii skraplaczy E-104; 7 – opary z baterii skraplaczy E-104; 8 – skropliny z baterii skraplaczy E-104; 9 – glikol kierowany do skraplacza E-105; 10 – glikol odprowadzany ze skraplacza E-105; 11 – opary ze skraplacza E-105; 12 – skropliny ze skraplacza E-105; 13 – orosienie zawracane na szczyt kolumny K-103.

Czytaj dalej

1. WSTĘP
2. CEL I ZAKRES PRACY
4. METODY OBLICZEŃ ORAZ PROBLEM BRAKU WSPóŁCZYNNIKóW ODDZIAŁYWAŃ BINARNYCH
5. WYNIKI OBLICZEŃ
6. WNIOSKI

Artykuły z tej samej kategorii

1. Analiza otoczenia katalitycznego optymalnego dla reakcji osforylacji katalizowanej przez kinazę tiazolową
2. Modelowanie molekularne homodimeru białka ECR
3. Usuwanie n-butanolu z roztworów wodnych
4. Dehydratacja uwodnionych kryształów siarczanu (vi) miedzi (ii) w polu mikrofal

powrót »

Kategorie

2008

2004

Polecamy