Konferencja Naukowa Studentów » 2004 » Informatyka - algorytmy i sieci
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | »

System eksperymentowania porównujący rozwiązania problemu komiwojażera, dostarczone przez algorymt genetyczny i algorytm oparty na optymalizacji kolonią mrówek

Sobota, 14 marca

Abstract

Artykuł zawiera opis systemu eksperymentowania „TSP Solver” umożliwiającego porównanie wydajności dwóch algorytmów, służących do rozwiązywania problemu komiwojażera: algorytmu genetycznego oraz optymalizacji wykorzystującej kolonię mrówek. W pracy opisano także główną ideę oraz najważniejsze szczegóły zaimplementowanych algorytmów. Dodatkowo zamieszczono kilka przykładowych badań oraz przedstawiono tezy, które zostały postawione w wyniku tych badań.
Autor: Michał OLSZEWSKI

1 WPROWADZENIE

Chociaż dzisiejsze komputery to szybkie i potężne maszyny, to nadal istnieje wiele problemów, których nie są one w stanie rozwiązać w czasie, który byłby akceptowalny. Problemy takie nazywa się problemami NP – Zupełnymi, a jednym z nich jest Problem Komiwojażera (TSP – ang. Travelling Salesman Problem: [2], [4]). Zainteresowanie możliwymi rozwiązaniami TSP jest bardzo duże ze względu na częstość występowania tego problemu w wielu dziedzinach (np. wyznaczanie optymalnych tras dla autobusów szkolnych czy ciężarówek, przetwarzanie równoległe w sieciach komputerowych).

Z powodu dużej popularności tego problemu przy jednoczesnej jego złożoności (która uniemożliwia zastosowanie przeglądu zupełnego) powstała duża potrzeba, by znaleźć nowe, efektywniejsze algorytmy. W ciągu ostatnich trzech dekad stworzono wiele algorytmów, z których dwa zostaną omówione: Algorytm Genetyczny (GA – z ang. Genetic Algorithm) oraz algorytm oparty na Optymalizacji Kolonią Mrówek (ACO – z ang. Ant Colony Optimization). Głównym celem tego artykułu jest zbadanie efektywności tych algorytmów – w tym celu powstał system eksperymentowania („TSP Solver”), który umożliwia takie porównanie.

Artykuł został zorganizowany w następujący sposób: ogólny opis TSP znajduje się w Punkcie 2, oba algorytmy (GA i ACO) omówione są w Punkcie 3. Punkt 4 zawiera krótki opis systemu eksperymentowania. W Punkcie 5 zaprezentowano kilka wyników badań wraz z wnioskami z nich wynikających. Pozostałe wnioski i perspektywy rozwoju pojawiają się w Punkcie 6.
Czytaj dalej

Artykuły z tej samej kategorii
1. Okienkowo-stosowy algorytm alokacji zadań dla multikomputerów zorientowanych siatkowo
2. Przykład systemu informacji przestrzennej wspomagającego podejmowanie decyzji strategicznych
3. Gwarancja czasu dostarczenia pakietów oparta na wyznaczeniu opóźnień cząstkowych
4. Wprowadzenie do idei adaptacyjnego strojenia kontrolera pi przy użyciu algorytmów uczenia ze wzmocnieniem uwzględniając wielkości overshoot i steady state error

powrót »

Kategorie


projekt i wykonanie: smetek.biz