Badania procesu osiadania czopów międzykręgowych w kręgosłupie

Abstract

Celem przeprowadzonych badań było porównanie wyników stopnia osiadania czopa przy zastosowaniu trzech różnych sposobów implantacji (jest on bowiem elementem składowym każdej z metod). Jako materiał badawczy użyty został kręgosłup zwierzęcy, wypreparowany na odcinku C3-C4. Badanie odbywało się na oczyszczonych z tkanki miękkiej odcinkach z pozostawieniem nienaruszonych struktur tj. krążków międzykręgowych oraz aparatu więzadłowo- torebkowego. Do pomiarów wykorzystano maszynę wytrzymałościową MTS MiniBionix 858.
Autor: Monika GDOWSKA

1.WPROWADZENIE

Kręgosłup stanowi najbardziej pierwotny i istotny składnik układu kostnego kręgowców. U człowieka spełnia trzy podstawowe funkcje: ochrony rdzenia kręgowego, narządu ruchu, narządu podpory ciała. Urazy kręgosłupa, zapalenia, dysfunkcje jednego lub dwóch przyległych poziomów kręgosłupa, procesy nowotworowe dyskopatie lub też zmiany zwyrodnieniowe mogą powodować destabilizację jego elementów[1].

Zniekształcenia mogą powstawać nie tylko w skutek przebytych chorób, do czynników, mających bezpośredni wpływ na jego pracę zaliczamy czynniki mechaniczne: obciążenia działające na trzon kręgu, połączenia międzykręgowe oraz elementy więzadłowo mięśniowe. Niektóre ze schorzeń wymagają interwencji chirurgicznej, jedną z metod leczenia jest stabilizacja międzytrzonowa czopem (cage), stabilizacja czopem wraz z płytką oraz zastosowanie implantów D-Fun-M.