Porównując kolejne metody oraz etapy stabilizacji możemy stwierdzić iż osiadanie czopa, w przypadku gdy nie używamy płytki ani układu D-Fun, w pierwszej fazie obciążania jest największe. Wraz z upływem czasu układ stabilizuje się. Stosunkowo duża wartość przemieszczenia w pierwszym etapie może być związana z dopasowywaniem się czopa do kształtu otworu powstałego w wyniku dyscektomi oraz dopasowywanie się czopa do struktur kostnych. W kolejnych fazach maksymalna siła nie powoduje osiadania czopa, zauważamy jedynie przemieszczanie się względem siebie trzonów kręgów między którymi zastosowano implantację.
W wyniku stabilizacji płytką usztywniony został jeden segment ruchowy, co za tym idzie zniwelowano przemieszczenia trzonów kręgów względem siebie, zwiększono stabilizację czopa, zmniejszono jego osiadanie. W badaniach wykorzystywano preparat o jednym segmencie ruchomości, fakt ten uniemożliwia sprawdzenie czy stabilizacja jednego segmentu nie powoduje osiadania krążków międzykręgowych powyżej i poniżej układu. W przypadku implantacji czopem wraz z płytką, pierwsza faza obciążania nie cechuje się dużymi wartościami przemieszczeń, druga seria (po upływie 1h) osiąga porównywalne wartości. Widoczną stabilizację uzyskujemy dopiero w trzeciej fazie czyli po upływie ok. 2.5 h. Tak małe różnice między pierwszą a drugą serią mogą być spowodowane obluzowywaniem śrub mocujących płytkę do trzonów kręgów, wraz z upływającym czasem wartości osiadania maleją, stabilizują się wartości przemieszczenia. Stabilizacja za pomocą implantu D-Fun cechuje się dużą sztywnością, wartości przemieszczeń między kolejnymi seriami są niewielkie, przyrosty przemieszczeń charakteryzują się praktycznie liniowym wzrostem. Dodatkowe wzmocnienie za pomocą elementu łączącego czop z płytką powoduje wzmocnienie układu i zmniejszenie wartości osiadania czopa. Podobnie jak w przypadku stabilizacji płytką nieznany jest wpływ unieruchomienia jednego segmentu ruchomości na osiadanie krążków międzykręgowych powyżej i poniżej układu.
Autor: Monika GDOWSKA
LITERATURA
[1] Będziński R., Biomechanika inżynierska. Zagadnienia wybrane, Wrocław, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 1997
[2]H.-J Wilke, K.Wanger, L.Claes, Testing criteria for spinal implants: recommendations for the standardization of in vitro stability testing of spinal implants ( Spine-Verlag (1998))
[3] H.-J. Wilke, A.Kettler, L.Claes, Primary stabilizing effect of interbody fusion devices for the cervical spine: an in vitro comparison between three different cage types and bone cement. (Spine-Verlag (2000))