Analiza sieci krystalicznej dla soli wybranych wasów dikarboksylowych cd.

2. PRZYKŁADY JUŻ ISTNIEJĄCYCH STRUKTUR

Przykładem dobrze ilustrującym możliwości inżynierii kryształu są badania przeprowadzone na kwasie 1,3-propanodiowym (COOH-CH2-COOH; H2mal) w połączeniu z metalami przejściowymi oraz ligandami pomocniczymi. Otrzymano kilka struktur o diametralnie różnych właściwościach magnetycznych. Kryształy, MHmal (M= Cu, Mn, Ni, Co, Zn) (Rys. 1, a), nie wykazały żadnych silnych właściwości, natomiast sole kompleksowe M2mal (Rys. 1, b, c, d), wykazują różne specyficzne właściwości w zależności od sposobu kompleksowania metalu do ligandu kwasowego. Dzięki zastosowaniu różnych metali otrzymywano kryształy ferromagnetyczne, ferrimagnetyczne lub antyferromagnetyczne. Przykładową strukturą przedstawioną na rysunku (Rys. 2) jest sól [MnIICuII(mal)2(H2O)3]*2H2O, posiadająca właściwości ferrimagnetyczne. Należy ona do serii kompleksów typu (b) (Rys. 1) [3].