Konferencja Naukowa Studentów » 2004 » Informatyka - algorytmy i sieci
Strony: « 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | »

Simunet - komputerowa realizacja problemu routingua cd.

Sobota, 14 marca

4. BADANIA Z WYKORZYSTANIEM PROGRAMU SIMUNET

Przy użyciu systemu SimuNET przeprowadzono serię eksperymentów, które miały posłużyć do wyliczenia wartości współczynnika jakości łącza Q zdefiniowanego jako (1). Wzór ten uwzględnia zależność całkowitego czasu i kosztu, które otrzymujemy jako dane wyjściowe dla transferu zbioru danych o zadanej wielkości. Wzrost współczynnika Q oznacza minimalizację iloczynu TT*TC (pożądana własność łącza transmisyjnego) i/lub wzrost wielkości przesyłanego pliku (co w przypadku stale dzisiaj rosnących rozmiarów danych przesyłanych jest jak najbardziej pożądane). Zestawione w Tab.1 i Tab.2 wartości współczynnika Q obrazują ponadto dwa przypadki: teoretyczny i praktyczny. Pierwszy z nich oznacza, iż w sieci nie występował żaden dodat-kowy ruch i przepustowość wszystkich łączy była równa zadeklarowanym wartościom (typowy przypadek komutacji kanałów). Przypadek drugi uwzględnia wpływ losowego obciążenia sieci, czyli sytuację, z którą mamy do czynienia na co dzień (wielostrumieniowa komutacja kanałów). Duża różnica wartości współczynników dla obu tych przypadków pozwala m.in. lepiej zrozumieć pojęcia prędkości maksymalnej (EIR) i gwarantowanej (CIR), które pojawiają się w ofertach większości dostarczycieli usług internetowych. Zazwyczaj występują pomiędzy nimi znaczne dysproporcje, które są oczywistym następstwem jednoczesnego dostępu do sieci wielu użytkowników.


Tab. 1. Symulacja bez dodatkowego ruchu

Tab. 2. Symulacja z dodatkowym ruchem

Dla przykładowego uszeregowania serwerów uzyskano wartość współczynnika jakości ok. 6 razy mniejszą dla przypadku z dodatkowym ruchem niż dla przypadku bez ruchu. Można też zauważyć, iż bardziej korzystnym rozwiązaniem jest przesyłanie danych ścieżką uznaną za najszybszą. Iloczyn TT i TC jest wtedy stosunkowo mniejszy niż w przypadku wykorzystywania łącza najtańszego. Wynika stąd, że ścieżka znaleziona jako łącze najszybsze optymalizuje wykorzystanie dostępnej infrastruktury sieci. Prawidłowość taką obserwujemy zarówno w przypadku symulacji bez dodatkowego ruchu, jak i z ruchem w sieci (współczynnik jakości rozwiązania jest ponad 50% lepszy dla łącza najszybszego).
Czytaj dalej

Artykuły z tej samej kategorii
1. NUIBlaze – embedded debugging
2. Okienkowo-stosowy algorytm alokacji zadań dla multikomputerów zorientowanych siatkowo
3. Przykład systemu informacji przestrzennej wspomagającego podejmowanie decyzji strategicznych
4. Gwarancja czasu dostarczenia pakietów oparta na wyznaczeniu opóźnień cząstkowych

powrót »

Kategorie


projekt i wykonanie: smetek.biz