Sterowanie ruchem kolejowym a czynnik ludzki cd.

2. SYSTEM STEROWANIA RUCHEM

Urządzenia kolejowe są tak skonstruowane, aby eliminować jak najwięcej błędów człowieka. W zasadniczym trybie nie jest możliwe podanie sygnału zezwalającego na jazdę pociągu, jeśli nie są spełnione zależności takie jak: ustawienie i utwierdzenie drogi zwrotnicowej oraz zablokowanie pozwoleń na jazdy dla innych przebiegów kolidujących. Jednakże urządzenia nie przewidują wszystkich sytuacji i potrzeb, jakie mogą powstać (np. nietypowa jazda w kierunku przeciwnym do zasadniczego, awaria). Wtedy mamy tzw. stan jazdy w warunkach szczególnych, który polega na tym, iż indywidualnie steruje się poszczególnymi elementami np. zwrotnicami, a urządzenia nie kontrolują i nie wykluczają błędnych poleceń. Każde polecenie jest możliwe do zrealizowania, a ruch odbywa się na wyłączną odpowiedzialność dyżurnego ruchu. Zamiast normalnych sygnałów zezwalających na jazdę podaje się wtedy nieuzależnione sygnały zastępcze lub przekazuje rozkazy pozwalające na minięcie sygnału „Stój”.

Właśnie w warunkach szczególnych dochodzi do wielu groźnych zdarzeń. Najważniejszym składnikiem systemu sterowania ruchem kolejowym jest personel, od którego zależy nie tylko bezpieczeństwo, ale i sprawne oraz punktualne wykonanie planu przewozów jakim jest rozkład jazdy. Należy zauważyć, iż szczegółowa charakterystyka wykonywania zadań przez pracowników jest zróżnicowana dla różnych nastawni, zależy od natężenia ruchu na danych posterunku oraz stosowanych urządzeń (mechaniczne, suwakowe - sterowane za pomocą dźwigni; przekaźnikowe, komputerowe - zblokowane w ramach pulpitów itp.).