Wpływ kwercetyny na błony lipidowe w obecności dwufenylku cyny - badania wstępne cd.

3. DANE POMIAROWE I DYSKUSJA

Pierwsza seria pomiarów dotyczyła zbadania powinowactwa kwercetyny do liposomów. Na tej podstawie można ocenić jej biologiczną aktywność zakładając, że będzie ona zachowywać się podobnie w obrębie błony komórek organizmów żywych.

Rys. 3 i 4 przedstawiają efekt zwiększania się intensywności absorpcji wraz ze wzrostem stężenia kwercetyny w próbce. Przy takim samym stężeniu kwercetyna lepiej absorbuje światło w obecności liposomów fosfatydylocholinowych .



Badania były przeprowadzane oddzielnie dla buforu i oddzielnie dla liposomów co ilustrują rysunki 3 i 4.

Natomiast rys. 5 przedstawia wzrost absorpcji podczas dodawania flawonoidu, gdzie nachylenie prostej jest proporcjonalne do zdolności wnikania w błonę lipidową .


W drugiej serii pomiarów (rys.6.) do roztworów, w których stężenie ligandu było stałe, dodawano dichlorku dwufenylocyny. Efekt miareczkowania przejawiał się spadkiem absorpcji kwercetyny (w zakresie 340-400 nm).


Wyniki przeprowadzonych badań potwierdzają oddziaływanie kwercetyny z dichlorkiem dwufenylocyny. Charakterystyczne dla kwercetyny maksimum absorpcji światła przypadające na zakres od 340 do 500 nm ulega pod wpływem dodawanego związku przesunięciu. Wielkość tego przesunięcia może w sposób ilościowy opisywać zjawisko. Co zostało opisane przez różnych badaczy [Began i współ., 1999]. Przemieszczenia maksimum absorpcji są związane z tworzeniem się kompleksów pomiędzy składnikami ośrodka [4]. Rysunek przedstawia widma absorpcyjne wykonane dla kwercetyny miareczkowanej (Ph2SnCl2) w środowisku wodnym (rysunek lewy) oraz w zawiesinie liposomów (rysunek prawy). Na podstawie otrzymanych wyników można przypuszczać, że w obecności błon lipidowych ma miejsce proces kompleksowania difenylocyny. Wraz ze wzrostem stężenia związku organometalicznego intensywność drugiego maksimum absorpcji wyraźnie rośnie. Prawdopodobnie jest to związane z tworzeniem się w coraz większej ilości kompleksu w błonie liposomów. Równocześnie widoczny jest zanik pierwszego maksimum. Podobne zmiany mają miejsce w środowisku wodnym, ale mniejszym stopniu (rysunek lewy). Ponadto nowe maksimum absorpcji pojawia się w buforze dopiero przy większych stężeniach difenylocyny. Podsumowując można przypuszczać, że mamy tu do czynienia z procesem kompleksowania pochodnej cyny przez kwercetynę i jest on uzależniony od rodzaju środowiska, w którym zachodzi. Stwarza to możliwości ochrony organizmu ludzkiego przed działaniem toksycznych czynników, a przede wszystkim ich destrukcyjnych właściwości [3].

Autorzy: Ewa Moczko , Marek Langner

LITERATURA

[1] BIDISA SENGUPTA, PRADEEP K. SENGUPTA, The interaction of quercetin with human serum albumin: a fluorescence spectroscopic study. Biochemical and Biophysical Research Communications, 2002, (299) 400–403.
[2] DI CARLO G., MASCOLO N., IZZO A.A., CAPASSO F., Related Articles, Flavonoids: old and new aspects of a class of natural therapeutic drugs,Life Sci. 1999, (65)337-53.
[3] HŁADYSZEWSKI J., GABRYJELSKA J., ORDON P., PRZESTALSKI S., LANGNER M., The effect of Steric Constraints on the Adsorption of Phenyltin onto the Dipalmitoylphoshatidylocholine Bilayer. J. Membrane Biol., 2002, (189) 213-223.
[4] NAKAYAMA T, ONO K, HASHIMOTO K., Affinity of antioxidative polyphenols for lipid bilayers evaluated with a liposome system, Biosci. Biotechnol. Biochem., 1998, (62) 1005-7.
[5] WóJTOWICZ K., PAWLIKOWSKA-PAWLĘGA B., GAWRON A., MISIAK L.E., GRUSZECKI W. I., Modyfying Effect of Quercetin on the Lipid Membrane, Folia Histochem. Cytobiol., 1996, (34), 49-50.