Wrocławska kolej aglomeracyjna cd.

2. STAN ISTNIEJĄCY

2.1. LINIE KOLEJOWE NA TERENIE WROCŁAWIA

Wrocław posiada bardzo rozbudowaną sieć kolejową. Z miasta promieniście wychodzą następujące linie:
- Nr 132 Wrocław – Opole (E-30)
- Nr 143 Wrocław – Oleśnica i dalej Kluczbork/ Ostrów Wlkp.
- Nr 271 Wrocław – Leszno – Poznań (E-59)
- Nr 273 Wrocław – Zielona-Góra – Szczecin (CE-59)
- Nr 274 Wrocław – Jelenia Góra
- Nr 275 Wrocław – Legnica (E-30)
- Nr 276 Wrocław – Kłodzko – Międzylesie (CE-59)
- Nr 277 Wrocław – Jelcz Laskowice
- Nr 285 Wrocław – Sobótka – Jedlina Zdrój
- Nr 326 Wrocław – Trzebnica [2]

Dodatkowo linie: Nr 292 Wrocław Osobowice – Jelcz Miłoszyce i Nr 349 Wrocław Brochów – Wrocław Krzyki – Wrocław Kuźniki o charakterze towarowym tworzą pierścień wokół miasta.



2.2. OBECNY RUCH PASAŻERSKI

Wrocławski węzeł jest jednym z największych w kraju i stanowi ważny element krajowej sieci kolejowej. Duży ruch pasażerski obsługiwany jest przez wszystkie kategorie pociągów. Dzisiejszą sytuację przedstawia poniższa tabela.



2.3. WADY I ZALETY OBECNEGO UKŁADU

Jak wynika z tabeli nr 1 miasto Wrocław ma całkiem przyzwoitą ilość połączeń kolejowych z okolicznymi miejscowościami. Niestety to tylko jedyny plus. Obecny układ posiada wiele wad, mianowicie:
- brak koordynacji komunikacji kolejowej z komunikacją miejską,
- zły stan infrastruktury w granicach miasta ograniczająca prędkość,
- zła lokalizacja i zbyt małe zagęszczenie przystanków,
- brak odpowiedniej integracji ofert biletowych,
- niski standard informacji i przystanków,
- przestarzały tabor o niskich wartościach przyspieszenia rozruchu – 0,5 m/s2 przy wymaganym 1,0 m/s2,
- brak parkingów typu „Park&Ride” na obrzeżach miasta.