Poznanie zjawisk przepływu substancji mineralnych z naczyń krwionośnych do osteocytów ma istotne znaczenie w kontekście poznania procesu remodelingu kości. Celem pracy była analiza zjawisk przepływowych zachodzących na drodze pomiędzy naczyniem krwionośnym a komórkami kostnymi; wyznaczenie ciśnienia płynu znajdującego się w kanaliku pomiędzy osteocytami a naczyniem krwionośnym oraz prędkości przepływu mikroelementów; analiza procesu odżywiania komórek kostnych; wyznaczenie stężenia mikroelementów w krańcowych partiach osteonu, a także ciśnienia płynu znajdującego się w kanalikach i wypustkach osteocytów bezpośrednio sąsiadujących z komórkami powierzchni kości.

Zakres pracy obejmuje opracowanie dwuwymiarowego, uproszczonego modelu MES przekroju kanału Haversa wraz z naczyniem i kanalikiem łączącym je z jamkami osteocytów; budowę modelu MES pojedynczego osteonu z umieszczonymi w nim komórkami kostnymi wraz z ich wypustkami; analizę prędkości i ciśnień w płynie surowiczym przenoszącym materiał do budowy tkanki z użyciem modułu FLOTRAN CFD.

Badania przeprowadzono za pomocą Metody Elementów Skończonych, wykorzystując program ANSYS. Wyniki są obiecujące; wskazują na zmianę prędkości i ciśnienia wraz ze wzrostem odległości pomiędzy naczyniem a kolejnym osteocytem.
Autor: Tomasz Małek

Pompy krwi stosowane klinicznie od 1968 roku (dr Michael DeBakey) są mechanicznymi urządzeniami połączonymi równolegle poprzez specjalne przewody (kaniule) z układem sercowo-naczyniowym pacjenta. Pełnią one dwojaką rolę: jako obejście lewokomorowe serca LVAD (Left Ventricular Assist Device), pompując natlenowaną krew bezpośrednio z lewego przedsionka do tętnicy głównej lub obejście prawokomorowe RVAD (Right Ventricular Assist Device), pompując odtlenowaną krew z prawego przedsionka do pnia płucnego...
Autor: Maciej Paszkowski

Miażdżyca naczyń wieńcowych jest chorobą serca, która jest najczęstszą przyczyną śmierci w Polsce. Dla wielu pacjentów zmiana stylu życia w formie zaprzestania palenia, stosowania odpowiedniej diety może zapobiec wystąpieniu choroby. W przypadkach bardziej zaawansowanych, z objawami podwyższonego ciśnienia stosuje się leczenie medykamentami. W sytuacjach, kiedy leczenie nie jest skuteczne wykonuje się zabiegi operacyjne. Dwoma najczęściej stosowanymi procedurami są Coronary Artery Bypass Graft (CABG) i Percutaneous Transluminal Coronary Angioplasty (PTCA). CABG jest to rodzaj zabiegu kardiochirurgicznego, polegający na stworzeniu nowych połączeń pomiędzy tętnicą główną aortą oraz naczyniami wieńcowymi. Nowe połączenia są tworzone z żył i tętnic pobranych z innych części ciała. Najczęściej stosuje się żyły odstrzałkowe, tętnice promieniowe (RA), tętnice piersiowe wewnętrzne (ITA, IMA). Podczas jednej operacji wykonuje się nawet do trzech nowych połączeń, mających na celu poprawę perfuzji mięśnia sercowego.
Autorzy: Krzysztof Patralski, Maciej Paszkowski

Szerokie możliwości stosowania implantów kostnych formułują nowe problemy związane z ich odpowiednim projektowaniem i doborem dla konkretnych pacjentów. Podstawowym celem zaprezentowanych badań było opracowanie numerycznej symulacji adaptacji funkcjonalnej tkanki kostnej na poziomie pojedynczych beleczek, określenie ich rozkładu oraz wyznaczenie właściwości mechanicznych uzyskanych struktur. Oparto się na znanym literaturze algorytmie, dzięki któremu, z wykorzystaniem oprogramowania do obliczeń metodą elementów skończonych, uzyskano struktury przypominające beleczki kostne. W dalszym postępowaniu dokonano sprawdzenia właściwości mechanicznych i porównano je z danymi literaturowymi. Uzyskano prawidłowe wyniki, co pozwala przypuszczać, że użyty algorytm funkcjonuje prawidłowo i z jego wykorzystaniem można prowadzić dalsze prace badawcze.
Autorzy: Aleksandra KIEŁBOWICZ, Jakub SŁOWIŃSKI

We współczesnej implantologii zwraca się szczególną uwagę na istniejący od dawna problem szybkiej degradacji oraz postępującej dysfunkcji implantów. Przyczyną reoperacji jest w większości wypadków brak właściwego współdziałania pomiędzy tkankami kostnymi pacjenta a implantem. Wy-sunęłam tezę, iż odpowiednia kombinacja dwóch najistotniejszych czynników: powierzchni implantu i rodzaju warstwy pośredniej oraz właściwe relacje odkształceń implant - kość powinny pozwolić na otrzymanie optymalnego rozwiązania problemu oddziaływań na styku kości i implantu. Problemem staje się przygotowanie warstwy zewnętrznej implantu. Brak jest w miarę udokumentowanych wyników badań, które w sposób jednoznaczny wykazałyby sposób rozwiązania. Celem pracy jest analiza teoretyczna, w dalszym etapie poparta eksperymentami, oraz ocena warunków biomechanicznych i biochemicznych prawidłowego ukształtowania warstwy zewnętrznej i struktury implantu.
Autor: Monika Stefańska